Groen vliegen: belofte versus realiteit

Voor bedrijven is duurzaam reizen geen vrijblijvende ambitie meer, maar een verplichting. Onder de Europese CSRD-richtlijn moeten tienduizenden ondernemingen voortaan hun Scope 3-emissies rapporteren — en daar vallen vluchten, hotelovernachtingen en grondvervoer expliciet onder. Tegelijk leeft het thema sterk bij de reizigers zelf: bijna 60% zegt zich zorgen te maken over de CO₂-impact van hun werkreizen, wat steeds vaker doorweegt in hoe en waarmee ze boeken. Carbonbudgetten, leveranciersscorecards en spoor­alternatieven worden zo ingebakken in het reisbeleid.

De belofte: wat SAF zou kunnen doen

De grote hoop van de sector heet Sustainable Aviation Fuel, of SAF. Deze duurzame brandstof — gemaakt van onder meer gebruikte frituurolie, biomassa-afval of synthetisch via groene stroom en CO₂ — kan de levenscyclus-uitstoot met zo'n 80% verlagen. Het mooie: het is een "drop-in"-brandstof die zonder enige aanpassing aan vliegtuigen of luchthaveninfrastructuur kan worden bijgemengd. Op papier is SAF dé hefboom die volgens IATA tot 65% van de nodige emissiereductie tegen 2050 kan leveren.

De realiteit: 0,8% en een fors prijskaartje

En dan de cijfers. Volgens IATA komt de wereldwijde SAF-productie in 2026 uit op zo'n 2,4 miljoen ton — goed voor amper 0,8% van het totale brandstofverbruik, tegen een meerkost van 4,3 miljard dollar voor de luchtvaartmaatschappijen. Vijf jaar na de net-zero-belofte tegen 2050 noemt de sector het zelf "opnieuw een teleurstellend jaar". De Europese regelgeving schrijft weliswaar een oplopende bijmengverplichting voor — van gemiddeld 2% in 2025 tot 70% in 2050 — maar de productie loopt ver achter op die ambitie, en de duurdere synthetische e-SAF komt nog trager van de grond. Kortom: de schone brandstof bestaat, werkt en is gecertificeerd, maar is voorlopig schaars en duur.

Wat dit betekent voor jouw reisbeleid

Voor wie verantwoordelijk is voor de reizen binnen een organisatie, is de les nuchter maar bruikbaar. Reken voorlopig niet teveel op SAF om je voetafdruk drastisch te verkleinen — de volumes zijn er simpelweg nog niet. De grootste winst zit elders: slimmer vliegen, het spoor kiezen waar dat kan, voorkeur geven aan directe vluchten en eco-gecertificeerde hotels, ... Duurzaam reizen in 2026 gaat dus minder over de brandstof in de tank, en meer over de keuzes die je vóór het boeken maakt.

Belofte én realiteit

De groene luchtvaart is geen leugen, maar ze is ook nog lang geen feit. Wie dat eerlijk onder ogen ziet — de belofte erkent én de cijfers respecteert — neemt vandaag al de beste beslissingen. En dat is misschien wel de meest duurzame houding van allemaal.